| Profiel van V Vince~ ~ ~ ~ @@ V Vince @@ ~ ...Foto'sWeblogLijsten | Help |
|
28 januari หนูจาไปหัดขับรถ...จากเหตุการณ์ที่ได้ประสบมา และเล่าไปใน blog ที่แล้ว "เตือนภัย taxi (ท่าทาง) อันตราย" (ใครยังไม่ได้อ่านกรุณาไปอ่านซะก่อนนะจ๊ะ) ก็เลยคิดว่า...ถึงเวลาที่เราจะต้องหัดขับรถอย่างจริงๆจังๆซักทีสินะ วันเสาร์ที่แล้วก็เลยไปสมัครเรียนมาละ ตรงใกล้ๆบ้านนี่ล่ะ Updated on 28/1/2007... ไปเรียนครั้งแรกกลับมาแล้วค้าบบบบ ประเทศไทยกำลังจะมีคนขับรถเอ๋อๆเพิ่มขึ้นมาอีก 1 คนแล้วจ้า..... 14 januari เตือนภัย taxi (ท่าทาง) อันตรายเป็นเหตุการณ์ไม่น่าไว้ใจที่เจอกับตัวเอง...เลยมาเตือนๆกันไว้ (ลงไว้ใน Blog ที่ Multiply ละ แต่เอามาแปะอีกอันที่นี่ จะได้กระจายให้อ่านทั่วๆกัน) เรื่องมีอยู่ว่า เมื่อวันศุกร์ที่ผ่านมามีเหตุให้ต้องกลับบ้านค่อนข้างดึก ออกจากที่ทำงานมาเรียก taxi ที่หน้าตึก ตอนประมาณ 4 ทุ่มครึ่ง พอยามเอากระบองแว๊บๆโบกป๊าบบบบบ ก็มี taxi พุ่งปรู๊ดดดดดมาจอดคันนึง เป็น taxi สีฟ้า-แดง รถ Nissan NV สภาพเก่าๆ ทะเบียนไม่ได้สังเกต (ปกติจะดูทะเบียนตอนขึ้นรถไปแล้ว โดยดูจากด้านในประตูซึ่งจะต้องมีติดไว้ หรือดูจากป้ายชื่อคนขับด้านซ้ายมือของหน้ารถ หลังไฟ"ว่าง") ตอนนั้นก็ไม่ได้คิดไร เอาน่าก็ taxi เหมือนกัน ถึงสภาพจะไม่ดีเท่าไหร่ก็เหอะ หลังจากบอกที่หมาย ขึ้นรถปิดประตู รถเคลื่อนไปพ้นตึกได้หน่อยเดียวก็จอด คนขับหันมาบอกว่า "มิเตอร์เสีย ลงไปขึ้นคันหลังละกัน" ที่ทำงานเราอยู่ที่ตลาดหลักทรัพย์ ตรงข้างๆศูนย์ประชุมแห่งชาติสิริกิตติ์ ตอนนั้นรถไปจอดอยู่ตรงเลยทางขึ้นลงรถใต้ดินหน้าศูนย์ประชุมมาหน่อยนึง ค่อนข้างเปลี่ยวและพ้นจากสายตาของยามหน้าตึกเรามาแล้วด้วย... พอเหลือบดูนอกรถก็เห็นผู้ชายยืนอยู่คนนึง เยื้องๆกับตรงที่ taxi จอด รออะไรอยู่ก็ไม่รู้ เราเคยได้ยินว่ามีพี่ตลท.เคยเรียก taxi กลับ แล้วออกรถมาได้หน่อยเดียว taxi ก็ชิดซ้ายจอดบอกว่า gas หมด พอลงจากรถก็มีมอเตอร์ไซค์ขี่สวนทางมากระชากกระเป๋าไป แล้ว taxi ก็ขับหนีไปเลย ทำงานกันเป็นทีมได้ดีจริงๆ -_-" ก็เลยนึกกลัวว่าถ้านี่เป็นมิจฉาชีพ ลงจากรถไปเราจะเป็นอะไรรึเปล่าก็ไม่รู้... อาจจะถูกทำร้าย โปะยา ชิงทรัพย์ หรืออะไรที่น่ากลัวกว่านั้น คิดแล้วก็บอกคนขับไปว่า "ไม่เป็นไร เดี๋ยวไปถึงแล้วให้เท่าที่เคยนั่งไปละกัน" ไอ้เราก็คิดในใจ...'ไอ้บ้า บ้านชั้นอยู่แค่นี้ นั่งไปปกติไม่เกิน 60 ยิ่งดึกๆรถโล่งๆ 50 กว่าๆก็ถึงแล้ว' เราก็ทำท่าโมโหเลย บอกว่า"100 นึงก็ได้ พี่ออกรถเลยเดี๋ยวนี้เลย หนูรีบ" สุดท้ายก็กลับถึงบ้านได้ หน้าบ้านมียามอยู่ไม่กลัวละ ยอมเสียตังค์ไป 100 แต่ก็ดีที่ไม่เป็นอะไร... อย่าประมาทนะ...สังคมเดี๋ยวนี้มีอะไรไม่น่าไว้ใจ แล้วก็อันตรายอยู่เยอะ แถมนิดนึง...สรุปรูปพรรณสัณฐานเท่าที่จำได้ เซ็งง่ะ...เมื่อก่อนกลับค่ำ เดินทางด้วยรถใต้ดิน ตอนกลับบ้านก็เจอคนท่าทางน่ากลัวเดินตาม จนต้องหลบเข้าร้านอาหารแล้วโทร.เรียกพี่ชายไปรับ (เพราะไอ้บ้านั่นดันนั่งรอหน้าร้านเลย ผนังร้านด้านหน้าเป็นกระจก เห็นว่ามันนั่งรอ + หันมามองเป็นระยะๆ) หลังเหตุการณ์นั้นก็เลยซื้อ spray มา แล้วถ้ากลับค่ำก็หลีกเลี่ยงไม่เดินกลับเอง นั่ง taxi ก็เจองี้อีก T-T เตือนไว้อีกอย่าง...เราใช้วิธีนี้ได้เพราะตลอดทางกลับบ้านไม่ต้องเข้าซอย วิ่งถนนใหญ่ตลอด ถ้าบ้านใครตอนกลับต้องผ่านตรอกซอกซอยอย่าใช้วิธีนี้นะ บอกให้วิ่งไปที่ชุมชนใกล้ๆซักที่ ยอมให้เงินเยอะหน่อยอาจจะซัก 50 - 100 ก็ได้ (ชีวิตเราสำคัญสุด เงินเท่านี้อย่าเสียดาย) ไปต่อรถตรงที่คนเยอะๆ อย่าเสี่ยงลงคนเดียวตรงที่เปลี่ยวๆเด็ดขาดล่ะ 07 januari I was tagged!!! (by Auntie TAR) : ช่วยด้วย หนูโดนแปะ!!! (โดยป้าต๋า)อยู่ๆป้าต๋าก็มาบอกว่าเราโดนแปะ... http://caci.exteen.com/category-Untitled
ไอ้เราก็งง ตามประสาคนเชยไม่ค่อยเขียน Blog (เขียนน้อยจนเรียกว่าไม่เขียนเลยดีกว่า ^^") เพิ่งจะรู้ว่า Blog tag เนี่ย มันเป็นอย่างนี้นะ
"การ blog tag ก็เหมือนการเล่นวิ่งไล่จับ ที่ถ้าเราถูกแปะแล้วต้องไปแปะคนอื่นต่อ โดยคนที่โดนแปะจะต้องทำการเขียนเรื่องราวของตัวเองที่คิดว่าไม่ค่อยมีคนรู้ 5 เรื่องลงในบล็อคของตัวเอง แล้วค่อยไปแปะคนอื่นต่อไปอีก 5 คน (จดหมายลูกโซ่ชัดๆ) ให้เขียนต่อ โชคยังดี ที่คนที่เคยโดนแปะไปแล้วไม่สามารถโดนแปะซ้ำซ้อนได้ ไม่งั้นคงเล่นกันเป็นวงกลมแน่ๆ" Copyright by Auntie TAR
ข้อความข้างต้น copy จากป้าต๋ามาทั้งดุ้น เพราะขี้เกียจพิมพ์ 555 แต่เค้าลง copyright ไว้ให้ท้ายข้อความแทนละกันนะคะ
5 เรื่องนี่มันเยอะไม่ใช่เล่นนะเนี่ย...เริ่มเลยละกันเนอะ
1. ชื่อเล่น
ชื่อเล่นของเราจริงๆมันไม่ใช่ "วี" ล่ะ จริงๆชื่อเล่นเราคือ"แอน" คนรู้มีอยู่ไม่กี่คน แค่คนในครอบครัว คนพิเศษ เพื่อนสนิท และเพื่อนไม่สนิทที่ดันแอบรู้ก็มีบ้าง ตอนเด็กๆที่อยู่ที่โรงเรียนส่วนใหญ่ก็เรียกชื่อจริงเต็มๆกัน หรือไม่ก็เรียกชื่อจริงเอามาทำให้สั้น อย่างเราชื่อ "วีรวรรณ" เพื่อนๆก็เรียกว่า "วี" พอเข้ามหาวิทยาลัยก็เลยบอกทุกคนว่าชื่อ "วี" ไปเลย (สาเหตุนึงเพราะชื่อ "แอน" มันฝรั่งจ๋า ไม่ค่อยเข้ากะหน้าตาหมวยๆอย่างเราด้วยล่ะ +_+")
2. ชอบกินเกลือ
เราเป็นคนชอบกินเกลืออ่ะ...ตั้งแต่เด็กๆละ เอาเกลือมานั่งแตะกินเล่นๆได้สบายๆเลย พอโตขึ้นเริ่มรู้ละว่ากินเค็มมากๆไม่ดี ก็เลยลด ละ เลิกไปบ้าง แต่ก็ยังชอบอาหารที่รสค่อนข้างเค็มอยู่นะ
3. กลัวแมลงทุกชนิด
เราเป็นคนที่กลัวแมลงทุกชนิดเลยล่ะ ไม่ใช่แค่เกลียดนะ แต่กลัวเลย กลัวมันเกาะแล้วเราไปโดนมันแล้วมันจะ "หลุด" เป็นชิ้นๆ ความรู้สึกว่าข้อต่อแต่ละส่วนของมันไม่แข็งแรงอ่ะ พร้อมจะหลุดได้ทุกเมื่อ (รู้สึกไปเองอ่ะนะ) ถ้ามันหลุดก็...อี๋....สยองอ่ะ ไอ้ที่เป็นปล้องๆก็ไม่เอานะ สิ่งมีชีวิตที่มีระยางค์(ส่วนของร่างกายหรืออวัยวะที่ยื่นออกจากลำตัว)เกิน 4 เนี่ย รับได้แค่ ปู กุ้ง กั้ง เท่านั้นแหละ (เพราะมันกินได้ )
ป.ล.....ยกเว้นอีกอย่างคือรถด่วนที่แปรสภาพ (ทอด) แล้ว อาหร่อย เอิ๊กๆ
4. เห็นอย่างนี้ตอนเด็กๆเคยเรียนบัลเล่ต์นะ !?!
ตอนเด็กๆเค้าฮิตมากเลยเรื่องส่งลูกๆหลานๆไปเรียนบัลเล่ต์ เรียนเปียโนเนี่ย... โดนกะเค้าเหมือนกัน แม่จับส่งไปเรียนบัลเล่ต์ เรียนอยู่ตั้งประมาณ 3 ปีมั้ง แต่ไม่รุ่ง (แค่ฉีกขายังทำไม่ได้เลย +_+" อายเค้ามั้ยล่ะ) ก็เลยเลิกเรียนไปเพราะไม่คืบหน้า 555 มารู้สึกตัวเอาตอนนี้ว่าไม่มีความสามารถด้านการเต้นและไม่มีพรสวรรค์ด้านนี้เลย เพราะโตแล้วลองไปเรียนเต้นก็ไม่ไหวอยู่ดี ตัวแข็งมากๆ ^^"
5. ไม่ชอบใส่กระโปรง
เห็นเป็นผู้หญิงน่ารัก(เหรอ?) อ่อนหวาน(เหรอ??) อย่างนี้ แต่ในตู้เสื้อผ้าไม่มีกระโปรงแม้แต่ตัวเดียว (ยกเว้นเครื่องแบบทำงาน ที่นานๆๆๆๆจะหยิบกระโปรงมาใส่ซะที ปกติใส่แต่กางเกง กับชุดออกงานเวลาต้องไปงานแต่งงาน) สาเหตุที่ไม่ชอบใส่มักจะบอกกับคนอื่นๆว่าเราขี้หนาว แต่จริงๆเป็นเพราะนั่งไม่เรียบร้อย +_+" ชอบเอาขาขึ้นเก้าอี้ ตอนกลางวันอย่างมากก็แค่พับเพียบหรือคุกเข่าบนเก้าอี้ พอเย็นๆค่ำๆนี่นั่งท่าจับกังเลย (ชันเข่าขึ้น 1 ข้าง) หรือท่าอื่นๆที่นั่งสบาย แต่ใส่กระโปรงแล้วทำไม่ได้ กุลสตรีสุดๆ
กว่าจะครบ 5 เรื่อง...หืดขึ้นคอเลยแฮะ +_+" อีก 5 คนที่เราจะแปะ ขอเป็นดังนี้นะค้าบ
โจ้ (ญ) http://dittaya.spaces.live.com/?owner=1 -> เปลี่ยนนะคร้าบบบ รายนี้เลิกเขียนไปแล้ว ขอเปลี่ยนไปแปะ พิตตี้ http://prelude343.spaces.live.com/?owner=1 แทนจ้า
ใครว่างก็ช่วยกันทำมาหากินหน่อยนะค้าบบบบ Thx หลายค้าบ |
|
|